Lom Stavkyrkje

Kyrkja vart utvida på sekstanhundretalet og har ikkje gjennomgått store endringar sidan. Eit takryttar og spir vart lagt til i 1634, saman med tverrskip og eit sakristi. På 1660-talet vart skipet utvida vestover med eit lafta tilbygg. Kyrkjegarden er omkransa av høge steinmurar, med overbygde portar framfor og bak kyrkja. Interiøret er lyst, med store vindaugsopningar. Skipet har inga måla dekorering, medan koret er sterkt prega av dekor frå sekstanhundretalet med enkle geometriske former og ornamentikk. Høgt oppe på gavlveggen er to store løver måla i tjøre. Runeristinger kan også sjåast høgt på veggen framfor korskillet. Benkane er enkle og måla blå. Altartavla er frå 1669; ramma hennar vart endra i 1721, då to englar vart lagde til. Preikestolen, dekorert med utskoren akantusdekor frå 1790-talet, er laga av Jacob Sæterdalen, som også laga korbogen på same tid. Ei utskoren og måla lysekrone i tre frå 1664 heng midt i skipet. Kvart sideskip har to lysekroner i metall, den eine frå mellomalderen og den andre ein kopi. Ein utskoren planke frå mellomalderen er no festa til klokkarstolen. Utgravingar under kyrkjegolvet på byrjinga av 1970-talet avdekka 2 245 myntar, det største myntfunnet som nokon gong er gjort samla i Noreg. Andre funn inkluderte pilegrimsmerke frå Bari, papirfragment med delar av to messer datert til elvtehundretalet, og ein pergamentrull med tekst og notar til seksten vers av ein hymne til Thomas Becket. Teksten er bevart i fem handskrivne kopiar, der Lom-kopien er den eldste. Fire runepinnar vart også funne under golvet. Den mest fascinerande har vorte kjend som «frierbrevet», der ein mann ber om ei ung kvinne si hand.